Her Derde Deva: İsmail YK

Kaçırılmış fırsatlara mı üzülüyorsunuz? Gelecek kaygınız ya da intihar eğiliminiz mi var? Hayatın anlamını mı arıyorsunuz? Dertlere paydos, şimdi İsmail YK var. Günde üç kere yemeklerden sonra (iştahsızlık yapıyor) Facebook (ya da “yüz kitabı,” Türk Dili Kurumu'nun çorbasında tuzumuz olsun) şarkısını dinleyin, üç vakte kadar her şey anlamını yitirmezse ben de adam değilim. Hatta ben ustalaştım, ilk 50 saniyede bir mallaşma başlıyor.
Bu tedavinin tek yan etkisi vücuttan atılmasının uzun sürmesi. Mesela ben Aralık’ta Türkiye’ye gittiğimde duydum şarkıyı, bu sabah bir uyandım hortlak gibi fırladı zihnimde. Oysa sakin bir Pazar sabahıydı ve gece “Nietzsche Ağladığında” filmini izlemiştim. Sırt üstü uzanmış kitabı daha güzel ama filmi de fena da değildi diye düşünüyordum. Bir baktım “Facebook, Facebook” nakaratı girdi araya.
Sonra arkadaş uğradı, bir nakarat durumuyla karşı karşıyayız, dedim ama korktu kulaklarını kapadı. Zavallı, en son CapriSun reklamını hatırlatmıştım kendisine, günlerce ikimiz de kıvrandık.
YK’nın şarkıları İngilizceye çevrilse de burada hastalarla kullanabilsem. Hele şu kliplerindeki (Türkçe Word “görümsetme” kullanmak ister misin “klip” yerine dedi, istemedim) kameraya yapışan kızlar yok mu? Bir kez daha hatırlatıyor: Yerden yukarıda yapılar inşa ettin içinde uyumak ve sevişmek için ama kendini bir şey sanma, hayvansın işte! Sanırım bir şey fark ettim, Nietzsche de kendini bulmanın yolu hiçlikten geçer dememiş miydi? Aha, şimdi bildim, İsmail YK bir varoluşçu.

Biliyordum, biliyordum, hayatın bir anlamı var.